Денес се одбележува споменот на Светиот апостол Јаков, син на Заведеј и брат на апостол Јован, еден од најблиските ученици на Исус Христос.
Во христијанската традиција, Јаков е познат како дел од тесниот круг апостоли на кои им биле откривани клучни настани од животот на Спасителот. Заедно со Петар и Јован, тој бил сведок на Преображението на Христос на гората Тавор, како и на Неговата длабока молитвена тага во Гетсиманската градина пред страдањето.
По слегувањето на Светиот Дух, апостолот ја продолжил својата мисија на ширење на Евангелието, проповедајќи во различни краишта, а според преданијата, неговото дело стигнало и до Пиринејскиот Полуостров, односно до денешна Шпанија.
Кога се вратил од мисионерските патувања, неговото учење предизвикало расправии меѓу дел од еврејското население и Јаков. Во обид да му се спротивстават, бил повикан и еден маѓесник по име Хермоген. Сепак, според преданието, и тој и неговиот ученик Филип биле длабоко потресени од проповедта и на крајот го прифатиле христијанството.
Наспроти тоа, против апостолот биле покренати обвинувања кај властите во времето на Ирод. Во тие настани се спомнува и Јосија, кој првично бил наговаран да го клевети Јаков, но по средбата со него и слушањето на неговото учење, се покајал и поверувал.
И покрај промената на неговото срце, двајцата биле осудени на смрт. Пред извршувањето на казната, Јосија побарал прошка за своето претходно сведочење, а апостолот Јаков го благословил и му простил. Според преданието, обајцата биле погубени во Ерусалим околу 45 година.
Подоцна, моштите на апостолот биле пренесени во Шпанија, каде со векови се почитуваат како светост, а местото на неговиот гроб е поврзано со бројни сведоштва за исцеленија и поклонички посети.
